Πινελιές

Όλα τα στοιχεία από τη διεθνή πολιτική και οικονομική επικαιρότητα, μιλάνε για βάθεμα της καπιταλιστικής κρίσης.

Κρίση που καταστρέφει και κεφάλαια, αλλά καταστρέφει ολοσχερώς εργατική δύναμη.

Στην Ελλάδα, στο αστικό στρατόπεδο η μάχη έχει ανάψει, όμως αυτή γίνεται … περί όνου σκιάς.

Σε μια πλήρη αντιστροφή της πραγματικότητας, τα αστικά κόμματα (κυρίως η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ, αλλά και πρώην βουλευτές τους, που σήμερα … κατοικοεδρεύουν σε άλλα κόμματα) εμφανίζονται σα να έχουν βγει από την … κολυμπήθρα του Σιλωάμ, θεωρούν το αποτέλεσμα των εκλογών της 6ης Μάη εξαγνισμό από τις αμαρτίες του παρελθόντος και βγαίνουν ξανά στο στίβο ως άλλοι. Αρκεί βέβαια να συνεχίσουν να «δουλεύουν»  για τα συμφέροντα της ντόπιας και ξένης πλουτοκρατίας.

Φυσικά αυτό μπορούν να το κάνουν γιατί έχουν την πλήρη συμπαράσταση των ΜΜΕ, κυρίως το συγκρότημα Λαμπράκη, αυτό του Αλαφούζου, της «Αυριανής» κλπ.

Η τελευταία περιοδεία του κομμουνισμού στις ΗΠΑ (video)

Το βίντεο είναι από παλιά τηλεοπτική εκπομπή του πασίγνωστου Mike Moore, το 1994. Η ομάδα του Moore μίσθωσε μια νταλίκα, τη γέμισε κομμουνιστικά σύμβολα κι έκανε βόλτες στην Αμερική για να δει τις αντιδράσεις του κόσμου.
Μπορεί βεβαίως να ήταν η τελευταία του βόλτα για τότε, αλλα το κομμουνιστικό ιδεώδες δεν εξαφανίζεται έτσι εύκολα, όπως πολλοί θέλουν να πιστεύουν με τις νέες δημοσκοπήσεις για το ΚΚΕ. Οι κομμουνιστικές ιδέες για πολύ-πολύ-πολύ καιρό ακόμα, κι όσο πάει όλο και περισσότερο θα γίνονται εφιάλτης στους αστούς. Τους το αφιερώνουμε εξαιρετικά

Καθήκονταααα

   «Η αριστερά και ο ΣΥΡΙΖΑ έχουν το ιστορικό καθήκον να βάλουν τις βάσεις του νέου πολιτικού και οικονομικού συμβιβασμού». Τούτα τα όμορφα λογάκια θα τα βρεί κάποιος στην Αυγή  της 25^ης του Μάη και είναι του Γιώργου Παπανάγνου (καθηγητής του πανεπιστημίου των Η.Ε.). Δε γνωρίζω αν ο εν λόγω καθηγητής έχει κάποια πολιτική σχέση με το νεοπαΣΟΚ και για να πώ την αλήθεια δεν νομίζω ότι με ενδιαφέρει κιόλας. Αν έχει ,και λέει αυτή τη φράση ,τότε  να τον χαίρονται και καλό θα είναι για τον βγάλουν μία γύρα και από τα κανάλια τους (βλ.ΝΕΤ και ΕΤ-3) για να ακούσει και ο κόσμος αυτά τα όμορφα. Αν όχι ,τότε το πράγμα είναι ακόμα πιο πικάντικο καθώς ένας ακόμα δηλώνει την πίστη του ότι το νεοπαΣΟΚ μπορεί να κάνει την «βρωμοδουλειά» με τον φερετζέ της αριστεράς (που είσαι παιχτούρα Ανιέλι). Δεν έχει περάσει και πολύ καιρός από τότε που ο ΣΕΒ δήλωνε ότι θα ήθελε την συμμετοχή του νεοπαΣΟΚ  σε μία κυβέρνηση εθνικής ενότητας.

Δεν πέρασαν πολλές μέρες που η αρμάδα των αστικών ΜΜΕ (εφ.ΤΑ ΝΕΑ) έγραφε μέσα στην τρελή χαρά ότι «το πολιτικό προσωπικό για ένα τέτοιο εγχείρημα υπάρχει». Όπου «εγχείρημα» ο ποιητής εννοούσε  «πρωτοβουλία για να πάει η χώρα με υπευθυνότητα (!!!) στον ευρωπαικό δρόμο» αναφερόμενος στο νεοπαΣΟΚ. Από τέτοια μπόλικα θα μπορούσα να βάλω αλλά και χρόνο δεν έχω και είναι κομματάκι βαρετό.

Τι σημαίνει για τις μάζες η νίκη του φασισμού (Γκ. Ντιμιτρόφ)

(Απόσπασμα από το βιβλίο του Γκ. Ντιμιτρόφ* "Ο Φασισμός" ,1935)

Ό φασισμός υποσχέθηκε στους έργάτες «δίκαιον μισθόν», στήν πραγματικότητα όμως τίς έριξε σ' ενα πιό χαμηλό, σ' ενα άθλιο έπίπεδο ζωής. Στους άνεργους υποσχέθηκε δουλειά, στήν πραγματι­κότητα όμως τους Εφερε άκόμη μεγαλύτερη πείνα, δουλειά σκλά­βου και καταναγκαστική έργασία. Ό φασισμός, στήν πραγματικό­τητα, μετατρέπει έργάτες και άνεργους σέ παρίες τής καπιταλιστι­κής κοινωνίας χωρίς καθόλου δικαιώματα, καταστρέφει τά συνδι­κάτα τους, τους άφαιρεί τό δικαίωμα τής άπεργίας καΐ το συνδι­καλιστικό τύπο, τους σέρνει μέ τή βία στις φασιστικές όργανώσεις, αδειάζει τά ταμεία κοινωνικής άσφάλισης, μεταβάλει τά έργοστάσια και τις έπιχειρήσεις σέ στρατόπεδα, δπου κυριαρχεί ή άχαλίνωτη αύθαιρεσία των καπιταλιστών.
Ό φασισμός υποσχέθηκε στήν έργαζόμενη νεολαία, δτι θά τής άνοιξει έναν πλατύ δρόμο προς ένα λαμπρό μέλλον. Στήν πραγμα­τικότητα έφερε στη νεολαία μαζικές άπολύσεις άπό τά έργοστάσια, έφερε στρατόπεδα αναγκαστικής έργασίας και άσταμάτητη στρατι­ωτική έκγύμναση για έναν άρπαχτικό πόλεμο.
Ό φασισμός υποσχέθηκε στους Ιδιωτικούς υπαλλήλους, στούς κατώτερους κρατικούς υπαλλήλους και στούς διανοούμενους, δτι θα έξασφαλίσει τήν ύπαρξή τους, δτι θα καταργήσει τήν παντοδυναμία των τραστ και τήν κερδοσκοπία του τραπεζιτικού κεφαλαίου. Στήν πραγματικότητα, τούς έριξε σέ άκόμη μεγαλύτερη άπελπισία και άβεβαιότητα για τό αύριο, τούς ύποδουλώνει κάτω άπό μια νέα γραφειοκρατία, πού άποτελεΐται άπό τούς πιό πιστούς όπαδούς του, ένώ δημιουργεί μιαν αφόρητη διχτατορία των τραστ και αυξάνει σέ πρωτοφανή βαθμό τή διαφθορά και τήν άποσύνθεση.

Συνέντευξη του Μάκη Παπαδόπουλου (video)

Συνέντευξη του Μάκη Παπαδόπουλου, μέλους της κεντρ. επιτροπής του ΚΚΕ σε τοπικό κανάλι της Κορίνθου. (Του αναγνώστη μας CAMERAKHS)

Στις 17 και 18 του Ιούνη

Πλέον, στις 17 Ιούνη δεν κρίνεται ποια κυβέρνηση θα έχουμε, όπως συνέβαινε στι 5/5. Σε αυτές τις εκλογές, οι ηγεσίες των αστικών και οπορτουνιστικών κομμάτων έχουν ΗΔΗ συμφωνήσει και με την ντόπια πλουτοκρατία (σε αστικές εφημερίδες διαβάζει κανείς για μοικτές δημόσιες συναντήσεις αυτών των ηγεσιών με φυσικά πρόσωπα της ντόπιας ολιγαρχίας του πλούτου), αλλά και με διεθνείς μηχανισμούς (οι περιοδείες σε διάφορες χώρες της Ευρώπης, αυτόν τον σκοπό είχαν και όχι αυτά που λένε στους … ιθαγενείς), ανάλογα με την σειρά που θα εκλεγούν τα κόμματα από την ψήφο του ελληνικού λαού, να έχουμε και την … ανάλογη κυβέρνηση.

Με πιο απλά λόγια, ανάλογα με το ποιος θα είναι πρώτος ή δεύτερος (ΝΔ ή ΣΕΚΜ), καθώς και την δύναμη που θα έχουν Βενιζέλος, Καμμένος, Κουβέλης, θα έχουμε κυβέρνηση “κεντροδεξιά” ή “κεντροαριστερή”.

"Σαν την Βόρεια Κορέα θα μας κάνετε;"

Πολλές φορές ακούστηκε αυτό το επιχείρημα, ότι αυτά που λέει το κουκουέ θα μας κάνουν σαν τη Βόρεια Κορέα.
Αυτό που πολύς κόσμος δεν το ξέρει είναι ότι η στάση του κουκουέ απέναντι στη Λαϊκή Δημοκρατία της Κορέας, όπως είναι το όνομά της, είναι αρκετά επιφυλακτική, δεν έχει σχέσεις με το Εργατικό Κόμμα της Κορέας, τον πολιτικό οργανισμό που ασκεί την εξουσία, και πώς να έχει άλλωστε όταν η κυρίαρχη ιδεολογία στην οργάνωση της βορειοκορεάτικης κοινωνίας είναι μια έννοια ξένη προς τον επιστημονικό σοσιαλισμό, η ιδεολογία του Juche.
Ωστόσο μέσα από το ριζοσπάστη, το κουκουέ δεν κρύβει την αλληλεγγύη του προς το δικαιώμα του βορειοκορεάτικου κράτους στην αυτοδιάθεση, στο να παράγει πυρηνική τεχνολογία για την άμυνά της και να οργανώνει την κοινωνία της όπως αυτή θέλει. Αν ο βορειοκορεάτικος λαός είναι δυσαρεστημένος με το κράτος τότε ο ίδιος έχει την αποκλειστική ευθύνη και δικαίωμα να αλλάξει την κατάσταση, κι όχι φυσικά με την ιμπεριαλιστική επέμβαση του ΝΑΤΟ και των αμερικανών.
Μπορεί να έχουμε χίλια δυο να πούμε για την οργάνωση και την οικοδόμηση του σοσιαλισμού εκεί, να διαφωνούμε σε χίλια δυο πράγματα, αλλά ιμπεριαλιστική επέμβαση για να ρθει η καπιταλιστική, ληστρική "δημοκρατία" κι επανένωση με την νότια Κορέα δεν πρόκειται να τη δικαιώσουμε ποτέ.